Het Koninkrijk der Kaarten

Fragment: Niemand in het Koninkrijk van de Kaarten had gelegenheid tot denken. Niemand hoefde een besluit te nemen. Niemand werd ooit gevraagd een nieuw onderwerp te behandelen. De onderdanen bewogen zich voort op hun zorgeloze weg zonder te spreken. Als zij vielen maakten zij geen geluid, ze bleven op hun rug liggen en staarden naar de hemel, elk met zijn eigen, voor altijd vastgestelde stijve gelaatstrekken. Er heerste een opvallende stilte in het Koninkrijk der Kaarten. Iedereen was volkomen tevreden en welgedaan.

Fragment: Tot dan toe was de rust van het eiland door niets verstoord. Iets nieuws was er nooit voorgevallen. Redenen om over iets te debatteren waren er nooit geweest. En toen verschenen daar onverwachts de drie vrienden, door de zee op het eiland geworpen, en het grote debat begon.

Dit stuk wordt als 'poetical', een eigen verzonnen benaming van het genre vertelling met gedichten en muziek door de brengers van het verhaal gebracht: Tatiana Radier, de storyteller en Mala Kishoendajal die in het verhaal gedichten inlast. Het verhaal wordt verteld in de fantasierijke omgeving van het Panorama Mesdag, een uniek museum waar je beter je ogen niet kunt geloven.

Neem een kijkje...